Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Burza - interpretacja

Geneza utworu„Burza” to jeden z „Sonetów krymskich” Adama Mickiewicza, wydanych wraz z „Sonetami odeskimi” w 1826 roku. Utwór należy do tak zwanego cyklu marynistycznego, do
Interpretacja utworu„Burza” to sonet, który stanowi sugestywny opis grozy żywiołu atakującego podróżujący okręt. Zastosowane przez Mickiewicza środki poetyckie w pełni oddają potęgę złowrogiej natury. Zostaje tu ona ukazana jako wielka siła, która jest tyleż wspaniała i piękna, co śmiertelnie niebezpieczna. Natura jawi się więc u Mickiewicza jako zjawisko ambiwalentne.

Poeta wnikliwie analizuje reakcje ludzi w obliczu śmierci: jedni płaczą, inni żegnają się z najbliższymi, jeszcze inni zaś się modlą. Tym bardziej zatem uderza czytelnika kontrast pomiędzy owymi
Analiza utworuSonet składa się z dwóch części. Pierwsza z nich obejmuje dwie pierwsze strofy i stanowi opis statku znajdującego się na środku morza podczas gwałtownej burzy. Druga z kolei (dwie kolejne strofy) skupia się na obrazie panującej na statku paniki pasażerów.

Tekst jest niezmiernie dynamiczny, dzięki zastosowaniu krótkich zdań i dużej ilości wyrażeń czasownikowych. Na poziomie fonetycznym ważną rolę odgrywają onomatopeje, które odzwierciedlają złowieszcze dźwięki żywiołu: świst wiatru, szum wody, grom piorunów.

Mamy tu do czynienia z